Krabbertje

Krabbertje

Ik sorteer reeds verschillende jaren onze afval. Ik geef toe dat de overredingskracht van de echtgenote, de organisaties van Bebat en Fostplus een serieuze ondersteuning heeft geboden.  Heel uitzonderlijk durf ik de hele santenboetiek nog wel eens in “de grijze bak“ van het restafval kappen. Ik heb daar dan uiterlijk de dag daarop, nadat ik deemoedig de corrigerende preek van de echtgenote heb moeten aanhoren, geweldig veel spijt van. Grijze bak, groene bak, blauwe zak, groene zak, onze oprit die niet echt klein is begint toch schrikwekkend vol te staan. Ik begrijp nog steeds niet dat de mensen mijn verzameling afval-recipiënten niet aanzien voor het containerpark dat nauwelijks 800m verder ligt. De gele container voor het oud papier heb ik trouwens geweigerd bij gebrek aan plaats en ook omdat hij gigantisch opzichtig is.

Maar goed nieuws, beste lezer en lezeres, ik heb besloten om mij, met het nieuwe jaar in het vooruitzicht, meer aan te passen aan het groene gedachtegoed. Alle wegwerp scheermateriaal, “ Gillettes Proglides, Gillettes Fusion, Gillettes Mach 3, Gillettes Mach5 en de F35’s  “ samen met de “ Wilkinson’s en wegwerp Bic’s ” heb ik resoluut de vuilnisbak in gekieperd. Uit ecologische overwegingen heb ik mij nu een roestvrijstalen krabbertje aangeschaft. Zo eentje met een echt ouderwets stalen scheermesje.  Een mesje dat je tijdig moet vervangen. Het vergt enige handigheid om het in wax-papier verpakte scheermesje uit het kartonnen doosje te halen, het papiertje eromheen te verwijderen, het steeltje van het krabbertje los te draaien en het mesje tussen de twee openstaande luikjes te plaatsen om vervolgens de boel weer dicht te draaien zonder dat het bloed tegen de badkamerspiegel petst en je de helft van je vingertoppen in de lavabo ziet liggen.

Het gebruik vraagt ook wel iets meer voorzichtigheid. Gelukkig bestaat er nu een bloedstelpende stick zodat je niet meer als fris geschoren man met een aangezicht vol stukjes sigarettenpapier moet rondlopen om het bloed uit de gapende wonden, die je jezelf hebt aangebracht, te stelpen. De echtgenote had bij wijze van voorzorg ook al een familie-pak wond-strips in het apotheekkastje voorzien.

Toch ben ik trots op mijn genomen beslissing, hoewel ik deze al met water, bloed en zweet heb mogen betalen. Iets meer bloed dat wel, maar dat getuigt dan weer van mijn bereidwilligheid en overtuiging om verder te gaan op het groene ecologische pad dat ik voor 2019 heb ingeslagen. Wie had durven vermoeden dat ik voor het verkleinen van mijn ecologische voetafdruk, mijn eigen bloed zou veil hebben.

Tot de volgende……….

Oh ja, natuurlijk ook prettige eindejaarsfeesten van mij en de echtgenote.

5 gedachtes over “Krabbertje

  1. Los van het alweer leuke schrijfsel, is je beslissing om voor een duurzaam dingetje te kiezen 200% geslaagd! Het zijn die kleine dingen die vaak een groot verschil maken, dingen die we ooit zijn gaan gebruiken omdat het ‘gemakkelijker’ is, kortom om alweer één van onze luxeproblemen zogezegd op te lossen.

    Liked by 1 persoon

  2. Werner, jij had of hebt nog steeds een volle baard, niet? Of gebruik je dit oeroude, maar degelijk scheermesje enkel voor je beenharen? Op de naturistencampings zijn die scheerders wel heel erg in trek.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s