Men’s Club

Mens club

Laatst las ik in mijn kwaliteitskrant, De Gazet van Antwerpen, het volgende bericht: “Antwerpse muziekstudente richt symfonisch orkest op met alleen vrouwen: “Mannen krijgen al genoeg kansen”

Beste lezer, op het eerste gezicht lijkt het een lovenswaardig initiatief. Maar meestal als ik een symfonisch orkest zie dan zie ik tussen de violen en cello’s toch een groot aantal musiciennes. Toen ik enkele dagen later op de radio een reportage hoorde over een clubje met uitsluitend vrouwelijke ornithologen “De Duifjes “waar mannen niet toegelaten werden, begon ik mij toch enkele vragen te stellen. Om uw vicious mind voor te zijn heren: Ja, vrouwen kunnen gaan vogelen zonder dat er mannen bij zijn. Maar deze bedenking kwam zelfs niet bij mij op.

Ik dacht terug aan de hetze die destijds ontstond rond de problematiek van de moslimvrouwen die aparte zwemuren eisten in het gemeentelijk zwembad. Gewoon vrouwen onder elkaar, gehuld in een boerkini, die gezellig met elkaar wilden keuvelen zonder dat hun mannen erbij waren. Hel en verdoemenis werd er over uitgestort beste lezer. Deze gedachte druiste volgens velen volledig tegen onze normen en waarden in . De geest van de verlichting kon hier niet meer bij en stond op het punt er de brui aan te geven. Een groot deel van de bevolking sprak er schande over, zwemmen was voor de mensen een gemeenschappelijke bezigheid. Misschien, bedenk ik nu, om het testosteron / oestrogeen gehalte in het badwater in evenwicht te houden. Tja, het zou zo maar kunnen.

Beste lezer, er lopen in Antwerpen en Gent een koppel losgeslagen feministes rond die juist hetzelfde willen. Een clubje waar alleen vrouwen welkom zijn. Ik dacht dat het iets was uit de oude Angelsaksische traditie, een soort Men’s Club, alwaar de uitverkorenen hun krant kwamen lezen, met een goede Brandy en tijdens het roken van een forse sigaar. Maar dan nu voor vrouwen.

Ik vrees, beste lezer, dat de verlichting bij sommige jongeren voorbij is gekomen zonder dat ze deze opgemerkt hebben. Het zinnetje “Mannen krijgen al genoeg kansen” maakt de perceptie alleen maar erger. Vooraanstaande feministen zoals Germaine Geer, Warren Farrell, Camille Paglia namen in zekere zin al afstand van deze bijna extremistische stellingen.

Ik geef toe dat die “Men’s Club” in de Angelsaksische landen toch wel iets hebben. Weet je, de echtgenote heeft thuis ook  wel geweldig veel in de pap de brokken………………

 

Misschien tot de volgende………

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s