Stik-kapot

stikkapot

4 dagen materniteit, dat vreet aan je.  Jouw eersteling die piepklein is, maar die een massa verantwoordelijkheid vraagt. Het heeft een ongelofelijke impact op het,tot nu toe, vrije leven van de jonge ouders. Geboorte via keizersnede en na 4 dagen mochten ze terug naar huis, steendood, kapot vertelde ze me. Ik herinner me nog de geboorte van mijn oudste. Éen maand te vroeg en geboren via keizersnede. Mijn ex echtgenote werd veroordeeld tot een kleine 10 dagen hospitaal.

Daar stond ik dan 40 jaar geleden als kersverse vader. 10 dagen stress en zorgen. De avond na de geboorte moest ik eerst de drukker op de hoogte brengen van de naam die we mijn oudste hadden toebedeeld, zodat de brave man de kaartjes  tegen de volgende ochtend kon drukken. Nog voor het bezoek aan mijn vrouw die eerste ochtend, even langs de supermarkt om een bak bier, flessen frisdrank, sinaasappelsap, een fles schuimwijn en de  onmisbare chips en nootjes buiten te halen. Koelkastjes waren niet standaard op de materniteit in die barre tijden. Snel werd het kinderbadje dat wel op de kamer aanwezig was gevuld met koud water om zo de drank koel te houden. Het werd een dagelijks dilemma: de kleine een bad geven betekende de drank warm laten worden. Hier moest stevig over nagedacht worden. Ik geef toe dat de kleine meestal wel won.

Het bezoek. Al na de eerste dag stroomde de kamer 2 maal daags vol met familie, vrienden, kennissen, vrienden van vrienden en andere mensen die gewoon een glas kwamen drinken. Als prille vader werd er van mij verwacht telkens mee een toost uit te brengen op het kleine wonder. Tussen 2 bezoekstonden door moest ik terug naar de drukker om de kaartjes op te halen en terug naar huis om de suikerbonen te gaan halen die ik die ochtend vergeten was. Ik kwam net op tijd in het hospitaal om de volgende bezoekersgolf te verwelkomen en hen en ook mezelf te voorzien van drank. Sinas? Heb je geen appelsap? Neen, sorry niet aan gedacht.

De aangifte. Drie vrije dagen kreeg ik wettelijk, Ja beste lezer u leest het goed, 40 jaar geleden kreeg een jonge vader 3 dagen bevallingsverlof. De tweede dag ging ik vroeg in de ochtend met 2 getuigen naar het gemeentehuis om de kleine spruit te laten inschrijven in het bevolkingsregister. Daarna moesten we dit belangrijke moment in het leven van mijn eersteling even laten bezinken in café De Valk in Lier. Vervolgens snel naar het moederhuis, maar niet zonder eerst even te stoppen bij de supermarkt om toch maar een fles appelsap mee te graaien. Ik was net op tijd terug om de eerste nieuwsgierigen van de dag op te vangen en hen van drank en spijs te voorzien. Na de tweede dag lag de kamer vol met cadeautjes, bloemen, papiertjes platgetrapte chips en nootjes. De witte lakens op het bed van mijn echtgenote stonden vol kleine oranje vingertjes van de chips etende kindertjes die op haar bed rond hadden getuimeld. Er begon ook een verschaalde reuk in de kamer te hangen die ik in café De Valk ook al meende te ruiken. Die avond  restte er mij niets beter dan de auto vol te laden met de gekregen giften en bloemen. De ochtend daarop heb ik dan de geboortekaartjes op de post gedaan, het leeggoed binnen gebracht, nieuw volgoed buiten gesleurd en ben ik op tijd naar de jonge moeder gereden in afwachting van de eerste bezoekers.

Na drie hectische dagen ” mocht ” ik terug gaan werken en kon ik er ook nog zeven avonden lang voor zorgen dat het de stroom bezoekers in het moederhuis aan niets ontbrak.

Ik heb er alle begrip voor dat ze zich steendood voelden. Ik was dat ook.

De fles appelsap heb ik zelf mogen leegdrinken.

Tot de volgende……………..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s