10/ARCHIEVEN 2020

Training

Geplaatst 6 april 2020

Boodschappen

Beste Lezer, u gelooft het niet maar ik heb gisteren een wandeling gemaakt van een kleine 2 kilometer. Ja waarachtig, een voor mijn doen olympische prestatie. Ik ben me niet aan het voorbereiden voor de Olympische Spelen in Tokio, mocht u dat denken. Wandelen is trouwens geen olympische discipline. Daarbij, de spelen zijn toch uitgesteld en tegen die tijd ben ik zeker te oud om nog deel te nemen.

Beste Lezer, ik ben helemaal alleen, vrijwillig, uit eigen beweging te voet naar de bakker in Nijlen-centrum geweest. De bakker op het Statieplein welteverstaan. Er is een andere bakker in de buurt, maar die ligt een kleine 100m verder vanaf mijn vertrekpunt. Dat maak al snel een extra 200m heen en weer. Ik weet van horen zeggen dat je langzaam moet opbouwen. Ik schat dat ik over een week die extra afstand wel moet kunnen overbruggen zonder speciale massage als ik thuiskom.

Ik wil ook wel vermelden dat ik op de terugweg een boodschappentas meezeulde met twee broden en een paar pakjes voorverpakt beleg erin. Ik heb er alles bij elkaar een klein halfuurtje over gedaan. Deze tijd hoop ik op termijn ook in te korten. Persoonlijk denk ik dat een tijd van 25 minuten binnen mijn bereik moet liggen. Mits de juiste voorbereiding en de juiste voeding. Afhankelijk van de belasting op de terugweg moet dit doel haalbaar zijn.

In alle eerlijkheid moet ik toegeven dat ik er een goed gevoel aan overgehouden heb. Ik was vandaag helemaal niet stijf en heb zelfs even in de tuin gewerkt om souplesse en ook een beetje krachttraining in te bouwen. Afwisseling is ook heel belangrijk heb ik van horen zeggen. Je moet afwisselende spiergroepen trainen. Daarom heb ik voor morgen een spelletje Mahjong op de computer ingepland.

Alle beetjes helpen in deze Corona-tijden. Ik kijk er echt naar uit om me binnen afzienbare tijd met een afgetraind lichaam opnieuw onder de mensen te kunnen begeven.

Tot de volgende……..

Hoe gaan we verder

geplaatst 30 maart 2020

Corona

Beste Lezer, we zitten in week 3 van de “blijf in uw kot“ actie. Het lijkt er stilaan op dat we het allemaal een beetje begrepen hebben. We blijven in ons kot.

Toch beste lezer,  vrees ik dat we binnen enkele weken in een nieuwe wereld zullen ontwaken. Dat de sociale verkilling die in het echte leven al sluimerend was, nog verder zal evolueren. Denk daarbij aan de jonge tiener die het meisje van zijn dromen vindt, maar misschien toch even zal aarzelen alvorens haar een passionele tongzoen te geven. Dat vrienden elkaar niet meer spontaan om de hals zullen vliegen of elkaar een kus op de wangen geven als ze mekaar ontmoeten. Dat de mensen wellicht minder geneigd zullen zijn om elkaar een hand te geven zonder direct naar antiseptische desinfecterende gel te grijpen.

Een minder warme wereld waar alles nog afstandelijker zal gebeuren. Zullen we nog opeengepakt naar een concert gaan kijken? Wordt er in de bioscoop en extra zetel tussen elke toeschouwer opengelaten of misschien zelfs weggehaald? Zullen de pendelaars elke ochtend nog op elkaar gepakt in overvolle treinen richting werk willen gaan? Gaan we onze kinderen nog op afgeladen bussen naar school willen sturen? 101 vragen beste lezer over zaken die vroeger normaal waren en die we zonder nadenken allemaal wel deden. Dagelijkse handelingen die we in de nabije toekomst ongetwijfeld in vraag zullen stellen.

Maar wij mensen vergeten vlug. Er zullen na de opheffing van de maatregelen meer dan waarschijnlijk vele party’s georganiseerd worden om het einde van de social distancing te vieren. Als er iets is wat de mensen verbindt, is het feestjes bouwen. Wat begon als ingetogen handgeklap uit respect voor de zorgsector is uitgegroeid tot halve wijkfeesten met dans, muziek en gerammel met keukenmateriaal. Elke reden is legitiem op dit moment. Onze zwakte om vlug te vergeten is tegelijk ook onze kracht om te overleven op deze aardkloot………….

Ter nagedachtenis van de slachtoffers van Corona.

Tot de volgende bij leven en welzijn (naar Jos Ghysen+)…………….

Jarig

Geplaatst 11 maart 2020

Witloof

Beste Lezer, dinsdag was ik jarig. Geen speciale verjaardag. Als je de twee cijfers van mijn leeftijd optelt kom je op 9 uit. Het eerste cijfer is het dubbele van het 2de cijfer. Ik schrijf dit gewoon op deze manier even op, om te kijken of jullie alert zijn maar eigenlijk om de indruk te geven dat ik geestelijk toch nog bij de zaak ben, hoewel dit niet altijd zo duidelijk is volgens de echtgenote.

Beste Lezer, een groot deel van mijn leven heb ik gedacht dat ik niet veel ouder dan 33 zou worden. Het zit namelijk zo: ik zat op een katholieke school en was als gevolg van de klerikale druk erg met de Bijbel vertrouwd. Veel meer dan goed voor me was. Laat het nu toevallig zo zijn dat mijn moeder Maria heet, mijn vader Daniël en mijn stiefvader Jozef. Veel dichter kon je volgens mij bij het goddelijke niet raken. Daarom was ik ervan overtuigd dat als Jezus 33 geworden was, het voor mij niet veel langer zou duren. Ik had er echter geen rekening mee gehouden dat oude tradities, zoals het kruisigen van jonge mannen die in de fleur van hun leven verkeren, samen met de Romeinse overheersing uit onze contreien zou verdwijnen. Die mijlpaal van 33 jaar ligt nu al even achter mij.

De echtgenote had als verrassing witloof met hesp en kaassaus in de oven gegratineerd en dit samen met puree aardappeltjes als feestdis klaargemaakt. Ik lust wel een stevige stronk witloof, vooral het Nijlens grond-witloof van bij Annemie en Roel. Op kreeft met oestertjes als voorgerecht was het nog een jaartje of 2 wachten vertelde de echtgenote me. Mijn zopas bereikte leeftijd was de Witloof met hesp en kaassaus leeftijd, zei ze me nog. Daar kon ik weinig tegen inbrengen en 2 jaar is niet lang meer beste lezer dat moet nu wel lukken, zeker nu ik de 33 al lang achter me heb liggen. Mocht het toch zover niet komen dan heb ik alvast een heerlijke witloofschotel met kaassaus gegeten, door de echtgenote liefdevol bereid.

Een mens op mijn leeftijd raakt meer en meer gesteld op de kleine dingen van het leven, weet u. Of hoe een eenvoudig gerechtje met de juiste omkadering algauw een “top” feestmaal kan worden.

Tot de volgende

Diana

geplaatst 2 maart 2020

Diana

Beste lezer, ik loop me al een enkele dagen af te vragen hoe oud Diana zou zijn. Neen ik bedoel niet de moeder van Ex-Royal Harry en ook niet de Diana van Paul Anka en ook niet Diana Ross. Neen beste lezer ik bedoel de Diana van die club in Zundert.

Beste lezer, voor zover ik mij al kan herinneren staan die borden langs de kant van de weg. Ze stonden er al tijdens mijn wilde jonge jaren “ Sauna Diana in Zundert “ met daarop een wulps ogende jonge dame die je heel stoutmoedig, maar verleidelijk aankeek. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er nooit ben geweest. In Zundert bedoel ik. Dat lag ook niet zo voor de hand in die jaren. Voor een jonge knaap van het platteland lag Zundert een heel eind weg. Je moest er al gauw een koffertje met zuiver ondergoed en een tandenborstel voor meenemen. Dat kreeg ik thuis aan mijn ouders in die tijd nooit helemaal uitgelegd begrijpt u.

Het is volgens mij ook al die tijd al hetzelfde meisje dat op de affiches staat. Zij moet nu toch al een prille zeventiger zijn. Misschien heeft zij reeds een gouden horloge ter afscheid gekregen of een kettinkje, dat is denk ik dan, iets meer toepasselijk in die kringen. Diana zit misschien al in de AOW zoals onze noorderburen zeggen. Het zou zo maar kunnen dat Diana kinderen heeft die op hun beurt ook kinderen op de wereld gezet hebben. Kleine spruiten waar oma Diana dan aan vertelt dat ze vroeger kamermeisje was.

Beste lezer het zou ook best kunnen dat Diana op een klein appartementje, juist betaalbaar van haar AOW, helemaal alleen naar haar foto op die reclame van de club zit te staren. Wegdromend over wilde feesten met oesters en champagne en zo van die dingen. Mannen met grote karren die haar kwamen verwennen en zij hen. Misschien, misschien………

Zoveel vragen die me door het hoofd spoken bij het zien van die affiche aan de muur.

Tot de volgende………….

Carnaval

geplaatst 24 februari 2020

Carnaval

Beste lezer, de afgelopen dagen werden we in de media om de oren geslagen met de al of niet misplaatste persiflage op Joden in de Aalsterse Carnavalstoet.

Carnaval is niet aan mij besteed, beste lezer. Ikzelf heb daar nooit aan deelgenomen. Ik heb er nooit het nut van ingezien om op een welbepaalde dag van het jaar, in een gek kostuum rond te paraderen en de onnozelaar uit te hangen. Dit zou wat mij betreft het hele jaar door moeten kunnen. Uiteraard is dit een persoonlijke mening. Ik heb niets tegen mensen die op een bepaald moment volledig uit de bol gaan en even alle remmen losgooien om zo een beetje stoom te kunnen aflaten. Aalst is daarbij samen met Stavelot, Herenthout, Binche en Malmedy één van de toonaangevende carnavalssteden in ons land. In één van mijn vorige stukjes (Brief aan de Unesco) heb ik een  poging gedaan om de absurditeit van de hele discussie aan de kaak te stellen. Uiteindelijk gaat het toch maar over een hoop dronken “Voil Jeanetten.”

Toen ik maandagochtend de krantenkoppen doornam las ik vele reacties, politieke en andere, op de carnavalsstoet in Aalst. De ene al geagiteerder dan de andere. Politici die absoluut hun mening moeten geven, om ook even in de belangstelling te staan. Joodse organisaties die op hun lange tenen getrapt zijn, buitenlandse pers die er niets van begrijpt en carnavalisten die er ook niets van begrijpen en dus vrolijk verder volharden in de boosheid. Elke vorm van betutteling, censuur of oproep voor goede smaak zal bij de rechtgeaarde carnavalist als een rode lap op een stier werken. Genoeg zaken om volgend jaar de hetze over de stoet van dit jaar opnieuw op de korrel te nemen.

En zo staat humor, goede of slechte, zoals het altijd al geweest is, recht tegenover lichtgeraaktheid en kortzichtigheid. Gewoon een verderzetting van de polarisatie in deze wereld. Polarisatie die het gevolg is van heel hoge eigendunk maar vooral ook van onbegrip voor een tegenpartij.

Geef mij dan maar Carnaval Do Brasil, het is voor het weer dat ik het zou doen, begrijpt u?

Tot de volgende……..

Natuurpunt

Geplaatst 18 februari 2020

Torenvalk

Beste mijnheer van Natuurpunt,

Ik schrijf u op vraag van mijn nonkel Albert Van Genechten wonende in de Dofferweg te Bevel-Heikant.

Mijnheer, van in zijn jeugd is mijn nonkel Albert een gerespecteerd duivenmelker. Velen zijn jaloers op de duiventil die hij eigenhandig in elkaar timmerde. Een dak van hoogwaardige Eternit platen dat al jaren weer en wind doorstaat en waarvan hooguit enkele hoekjes afgebroken zijn. De houten planken die hij gebruikte om muren van te maken worden jaarlijks kwistig met carbolineum ingesmeerd. Ook binnenin is alles netjes en strak onderhouden. De voltallige duivenmelkers club van Bevel-Heikant  “De La Paloma’s “, u weet wel van dat liedje, is jaloers op het luxe onderkomen van mijn nonkel Albert zijn vliegbeesten.

Maar, mijnheer van natuurpunt, en nu kom ik tot de kern van de zaak, een van uw medewerkers heeft aan de watertoren achter de tuin van nonkel Albert een nestkast voor een torenvalk gehangen. Ik moet het u niet vertellen mijnheer maar mijn nonkel is er helemaal kapot van. Zijn duiven durven niet meer buitenkomen mijnheer. Ze zitten heel de dag voor de uitvlieg opening naar die watertoren te gapen. De duivenstront stapelt zich op zoals nooit tevoren. Nonkel Albert kan het niet bijhouden. Al zijn duiven zijn aan den dunne van de schrik. Al weken durft nonkel Albert geen enkele duif meer meegeven voor de Barcelona vluchten. Hij is oprecht bang dat zijn duiven nog liever aan het strand van Playa d’Aro gaan liggen dan dat ze nog naar huis zouden komen, met die moordenaar als gebuur.

Mijnheer is het misschien mogelijk dat u met de huurder van die nestkast aan de watertoren een soortement reglement afspreekt waarin staat dat hij de duiven van nonkel Albert moet gerust  laten. Die van  Fons Verellen zijn vele smakelijker en eindigen altijd voor de duiven van nonkel Albert. Misschien dat u mijn oude nonkel zo een handje kan helpen, om het een beetje goed te maken als het ware. In afwachting van een positief antwoord,

verblijf ik met de meest natuurvriendelijke groeten.

Tot de volgende……….

Rebellie

geplaatst 10 februari 2020

boos

Beste lezer, ik lig al jaren overhoop met mijn eigen lichaam. Niet dat ik er niet tevreden mee ben. Je kan er uiteindelijk op een natuurlijke manier toch niet veel aan veranderen. Maar mijn lichaam lukt er steeds opnieuw in om mij enorm op stang te jagen door kleine pesterijen.

Kijk, het zit zo: telkens ik de nodige voorbereidingen tref om een bepaalde taak uit te voeren, probeert mijn lichaam er een stokje voor te steken. Stel, ik wil in de tuin werken en ik begin met mijn alaam bij elkaar te zoeken, dan is de kans heel groot dat mijn lichaam ervoor zorgt dat ik hoogdringend naar het toilet moet. Met hoogdringendheid bedoel ik dat in de letterlijke zin van het woord. Normaal heb ik een, laat ons zeggen normale stoelgang. In dit geval lijkt het alsof in een volledige fles olijfolie heb opgedronken en 2 kilo pruimen gegeten. Beste lezer, ik sta dan met de billen krampachtig tegen elkaar geknepen op het toilet mezelf uit mijn overall te wringen in een poging om toch maar tijdig op de pot te zitten.

Wil ik mij in mijn zetel wil neerzetten met een goed boek en een rustig muziekje op de achtergrond, krijg ik gegarandeerd na het opzetten van de radio een niesbui en een druipneus die er op hun beurt voor zorgen dat ik het eerste kwartier door mijn tranende ogen geen letter meer kan ontwaren. Tegen dat ik terug iets beter zie, ben ik zo opgefokt en is mijn zin om rustig een boek te lezen omgeslagen in de onbedaarlijke drang om mee deel te nemen aan de eerste de beste straatoorlog tussen 2 supportersclubs uit de voetbalwereld.

U gelooft het niet beste lezer, maar zo zijn er nog talloze kleine ongemakken die mij, telkens ik een taak wil aanvatten, overkomen. Daarnet nog, ik had juist mijn keukenschort aangedaan, de bak met aardappelen op het aanrecht gezet, mijn aardappelschiller uit de keukenla gehaald en mijn handen gewassen, toen mijn lichaam me liet weten dat ik onbedaarlijk moest gaan plassen.

Beste lezer, ik loop er al een tijdje mee te worstelen, maar ben ik nu echt de enige die met zo een rebels lichaam moet leven?

Tot de volgende …………………..

Griep? of erger….

Geplaatst 31  januari 2020

Griep

Beste lezer, verleden week begon het. Eerst heel onschuldig, maar daarna steeds heviger. Oorpijn. Na een hele dag Ibuprofen genomen te hebben en een rusteloze nacht, kwam de echtgenote me een mengsel van knoflook en sesamolie brengen. Ze had dit middeltje gevonden op internet. Geen van beiden wisten we of dit druppelsgewijs in het oor moest aangebracht worden of eerder oraal met een soep- of theelepel. Oraal dan maar.

Ik kreeg daar vrijwel onmiddellijk brandend maagzuur van, beste lezer. Maar geen nood, internet schreef het drinken van appelazijn voor als remedie. Maar toen ik die appelazijn dronk reageerde een van de weinige wijsheidstanden die ik nog bezit met een venijnige steek. De echtgenote raadpleegde de digitale dokter en vertelde me dat kruidnagel soelaas kon brengen tot ik bij mijn goede vriend Hervé, mijn tandarts, terechtkon.

Tegen de avond beste lezer, liep ik rond met een geweldig opgeblazen gevoel, waarschijnlijk van de mengeling van sesamolie, appelazijn, knoflook. De reuk van de kruidnagel maakte me compleet misselijk. Naar het schijnt zou ananas daartegen helpen vertelde ik de echtgenote. Waarna ze uit liefde de auto startte en in de buurtwinkel 3 ananassen ging halen. Toen ze terugkwam lag ik op de zetel met een stuk mierikswortel in de mond, heel goed tegen sinusitis. Volgens mij was de ontsteking van mijn oor uitgestraald naar mijn voorhoofdsholte.

Na een rusteloze nacht werd ik wakker met pijnlijke spieren en gewrichten. De echtgenote vertelde me dat ik de hele nacht had liggen woelen, draaien en keren in bed. Ze bracht me liefdevol een kop gemberthee met kurkuma en munt, goed tegen spierpijn. Als ontbijt had ze een handjevol kersen bij die zouden helpen tegen pijnlijke gewrichten. Ik drink nu ook al enkele dagen als medicijn tegen het Coronavirus  3 x 2 flesjes “Corona Extra” per dag, nadat ik verleden week tijdens een seminarie in Duitsland een paar chinezen de hand had geschud

Ik denk dat ik volgend jaar toch maar een griepspuit vraag aan mijn dokter.

Tot de volgende…………………

Baard

Geplaatst 23 januari 2020

Baard

Verleden week werd mij door de echtgenote een artikel uit de kwaliteitskrant “De Gazet van Antwerpen“ toegestuurd. Het artikel had als hoofding “Studie bewijst: mannen met baarden vallen meer in de smaak bij vrouwen” 

Beste lezer het hoeft geen verder betoog dat dit schrijfsel in de krant mijn volledige aandacht opslorpte. Eindelijk een deftige universitaire studie dacht ik bij mezelf. Na alle absurde thesissen en doctoraten waarmee men ons om de oren slaat, zie ook mijn bijdrage over de dikte van de bomen langs de kant van de weg, is er nu eindelijk een relevante studie verschenen. Het onderzoek is heel breed gevoerd bij dames tussen de 18 en 70 jaar. Zij kregen allemaal een 30-tal foto’s te zien van gladgeschoren babyfaces tot mannen met een volle baard.

Sinds meerdere maanden heb ik een soortement akkoord met de echtgenote dat ze de lengte van mijn baard mee bepaalt. Tot nu toe ging dit zonder noemenswaardige problemen. Mijn baard groeit gestaag en doordat de echtgenote mij dagelijks ziet, valt het langer worden van mijn gezichtsbeharing bij haar niet echt op. Beste Lezer, ik moet u niet vertellen dat dit artikel de zaak ernstig dreigt te bemoeilijken. Niet dat de echtgenote dermate jaloers is, maar toch. Ik zie de bui al hangen. Het worden opnieuw harde onderhandelingen die vele avonden in beslag zullen nemen. Emotionele toestanden die we stevig in de hand moeten houden.

Bij nader aanzien zou ik het toch appreciëren moest de wetenschap zich bezighouden met ernstiger studies. De invloed op de duimspieren bij veelvuldig gebruik van de punaise lijkt mij een goed onderwerp. Ook de invloed van kosmische straling op ons pseudo neurotisch onderbewustzijn zou een interessant wetenschappelijk onderwerp kunnen zijn. Ons belastinggeld gebruiken om een studie over de baard te houden lijkt mij verspilling in deze moeilijke tijden. Wat heeft de mensheid eraan om te weten tot wat vrouwen zich aangetrokken voelen. Ik vind dat de kranten aan nodige zelfcensuur moeten doen en zulke onzinnige artikels alleen laten verschijnen in “De Story“ of “Dag Allemaal”. Ik overweeg om mijn abonnement op de “GVA” op te zeggen na deze ernstige inbreuk op mijn privéleven.

Moesten er bij nader inzien toch vrouwen zijn die mijn weelderige kinbeharing onweerstaanbaar vinden en er graag hun neus eens willen insteken of de zachtheid ervan verifiëren, gelieve een afspraak te maken via mijn echtgenote. U hoeft er voor mij ook geen trauma aan over te houden. (de foto boven deze tekst is niet gelijkend) 

Tot de volgende………………

De Trein

Geplaatst 13 januari 2020

Trein

Beste Lezer, op 28 december 2019 reed ik voor de eerste maal sinds jaren opnieuw met de trein. De vorige trein die ik nam was nog groen aan de buitenkant. Het spoorweggroen van de jaren stillekes en een interieur dat bestond uit met aluminium omrande, simili lederen banken, met boven elk bankstel een bagagedrager. De tijd dat alle bomen nog even dik waren en de Dode Zee nog maar net een beetje ziek geworden was.

Beste lezer, tot mijn verwondering hoorde ik vanochtend op het nieuws dat die van den ijzeren weg nieuwe treinstellen hebben aangekocht. En ik die eind vorig jaar de huidige generatie wagons nog maar juist had leren kennen.  Maar dit terzijde. Groot was mijn verbazing toen ik vernam dat de nieuw aangekochte treinstellen niet echt toegankelijk zijn voor gehandicapten of om het politiek correct te zeggen, onze mindervalide medemens. Wij hebben in ons landje 2 perronhoogtes. Er zijn ongeveer 550 stations of stopplaatsen en die hebben een verschillende opstaphoogte. Beste lezer, u houdt het niet voor mogelijk maar die van den NMBS hebben het voor elkaar gekregen om nieuwe treinstellen aan te kopen die tussen die twee perronhoogtes zitten. Dit wil concreet zeggen dat de gemiddelde rolstoelgebruiker in geen enkel station zelfstandig de nieuwe trein kan nemen. Er zijn namelijk 2 mogelijkheden: ofwel is het perron te hoog en de trein te laag ofwel is het perron te laag en de trein te hoog.

De radio vanmorgen liet de kans niet voorbijgaan om een deskundige van de spoorwegen aan de tand te voelen. Die treindeskundige zag er geen probleem in. De infrastructuur van onze stations zou a rato van 7 à 10 stations op jaarbasis in “ijltempo“ aangepast worden aan de nieuwe rijtuigen. Een snelle berekening beste lezer leert ons dat de volledige aanpassing van alle opstapplaatsen ongeveer tussen de 50 en de 70 jaar zal duren. Dit wordt een dolle race als men weet dat een treinstel zo een 30 jaar meegaat. Ik acht de kans groot beste lezer dat, tegen de tijd dat dit rond is, er terug een nieuwe spoorwegmijnheer zal zijn die opnieuw voor een andere trein of perronhoogte zal kiezen. Het biedt namelijk werkzekerheid in deze troebele tijden en het zit toch verrekend in de prijs van ons treinkaartje.

Ik denk dat ik mijn auto voorlopig maar houd………

Tot de volgende

2020 Deel II

Geplaatst 7 januari 2020

2020

Beste lezers, bedankt voor de vele reacties op mijn jongste schrijfsel getiteld 2020. Reacties die jullie stuurden via Facebook, WordPress of persoonlijk via mail.  Het was niet mijn bedoeling jullie te laten schrikken. Velen onder u dachten blijkbaar dat ik zou stoppen met het schrijven van miniatuurtjes. Dat was niet mijn intentie. Het stukje was bedoeld om 2019 af te sluiten en ook om wat er allemaal rondom ons gebeurde en nog gebeurt een beetje op de korrel te nemen. Jullie reacties waren moedgevend en wees er gerust in, ik doe nog even verder. Verder blijkt dat mijn lezers allemaal vitale mensen zijn die zich jong van hart voelen. De meesten van jullie voelden zich aangesproken in het paragraafje dat ik aan de millennials richtte. Waarin ik schreef dat ik per 1 januari ging stoppen met hen goede raad te geven. Ach ja, laten we eerlijk zijn we voelen ons tenslotte allemaal nog wel op tijd en stond een beetje 18.

Beste lezer, dit is mijn eerste stukje van 2020 en ik denk dat ik reeds met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kan stellen dat we met zijn allen zullen moeten doen wat we al jaren doen, namelijk voortploeteren. Laat ons op tijd en stond genieten van kleine dingen, een lach, een zonsondergang, een lekker wijntje een vriendelijk woord of gewoon een goedendag.

Laat de azijnpissers van deze wereld maar verder azijn pissen. Dat de pessimisten maar verder de pessi missen en de moralisten maar verder moraliseren. Ik blijf ze in het oog houden en op tijd en stond bestoken met mijn onnozelheden. Al lachend zegt de zot de waarheid. En als het de waarheid dan niet blijkt te zijn, dan hebben we toch goed gelachen. Ik hou ze in de mot: de kranten, de televisie en sociale media.  Ik blijf mijn spotlight (sic) op hun tegenstrijdigheden en dwaasheden richten om het even of ze van links, van rechts, van boven, van onder of uit het midden komen. Het helpt mij althans om dit aardse bestaan wat luchtiger te maken en mezelf te wapenen tegen de verzuring die als een laag zwarte drek over deze maatschappij kruipt.

In mijn strijd tegen deze verzuring en het pessimisme blijf ik met deze blog op een positieve manier naar dit apenkot, wat onze wereld voor mij ook is, kijken. Verwar dit vooral niet met naïviteit, noem me gerust de hofnar tussen de columnisten.

Tot de volgende en houd de moed erin…………..

(De wereld is een apenkot van Vuile Mon en zijn vieze gasten)

https://www.youtube.com/watch?v=KHV7i3ZvIKA